Strona główna Planowanie ciąży Szczepienia przed ciążą

Szczepienia przed ciążą

Szczepienia przed ciążą

Pragniemy, by nasze pociechy były zdrowe. Wykonujemy więc badania, łykamy kwas foliowy, zdrowo się odżywiamy… ale czy to wszystko, co możemy zrobić dla bezpieczeństwa naszego dziecka? Niekoniecznie – jak podkreślają lekarze, czasem niezbędne jest szczepienie.

Szczepić się czy nie?

Bardzo dokładne przygotowanie się do ciąży, polegające m.in. na wnikliwym zbadaniu swojego stanu zdrowia, to wciąż temat, po którym nie poruszamy się swobodnie. W związku z tym pojawia się wiele sprzecznych opinii – niektórzy twierdzą, że szczepienie się przed ciążą to wkładanie „dodatkowej” chemii do organizmu, inni – że to absolutna konieczność w przypadku stwierdzonego braku odporności na niektóre choroby. O tym, jak jest naprawdę, mówi lek. med. Agnieszka Kurczuk – Powolny, specjalista w zakresie położnictwa i ginekologii z Centrum Medycznego Puławska Sp. z o.o.:

– Planując ciążę, zawsze warto zasięgnąć porady lekarza w kwestii przebytych chorób zakaźnych i nabytej na nie odporności. W razie braku przeciwciał warto się zaszczepić. Nie trzeba bać się szczepień – twierdzenie, iż szczepienie to „szpikowanie” organizmu chemią, jest błędne. Szczepienia mają udowodnioną wartość w zapobieganiu groźnym chorobom zakaźnym. Są też, zwłaszcza u osób dorosłych, niegroźne i nie powodują szkodliwych skutków ubocznych. Nabycie odporności pozwala spokojniej przebyć czas ciąży, w którym lepiej unikać wszelkich interwencji medycznych i nie na wszystkie szczepienia możemy sobie pozwolić.

Szczepienia – kiedy?

O zapobieganiu chorobom zakaźnym warto pomyśleć około pół roku przed zajściem w ciążę.

– Trzeba wtedy przeanalizować kalendarz przebytych w dzieciństwie szczepień i chorób. Przebycie choroby lub szczepienia uodparnia na daną bakterię lub wirusa. W razie braku odporności na różyczkę, odrę, świnkę, ospę wietrzną trzeba koniecznie wykonać szczepienie. Po tych szczepieniach trzeba odczekać 3 miesiące z zajściem w ciążę. Bardzo wskazane przed ciążą jest zaszczepienie się przeciw żółtaczce wszczepiennej, czyli wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.  Podczas porodu istnieje zwiększone ryzyko zakażenia WZW typu B ze względu na możliwe zabiegi cesarskiego cięcia, nacięcia krocza i tym podobne. Pełny cykl szczepienia przeciw żółtaczce wymaga podania trzech dawek i trwa sześć miesięcy. Można też rozważyć szczepienie przeciw grypie, choć skuteczność tej szczepionki jest mniejsza – podkreśla lek. med. Agnieszka Kurczuk – Powolny.

Szczepienia – które najlepiej wybrać?

Podsumowując – kobieta, która planuje ciążę i chce mieć pewność, że zminimalizowała ryzyko jej niewłaściwego przebiegu, zdecydowanie powinna (w przypadku braku odporności) zaszczepić się:

  • Przeciwko tężcowi

Tężec jest niezwykle groźną chorobą, a w przypadku zachorowania kobiety w ciąży – dziecko zagrożone jest wadami rozwojowymi i śmiercią. Chociaż choroba ta zbiera swoje żniwo zwłaszcza w krajach, w których przestrzeganie higieny podczas porodu jest na niskim poziomie, ciężarna mieszkająca w Europie nie ma 100% pewności, że nie zachoruje.

Skutki uboczne: Silne dolegliwości po przyjęciu szczepionki przeciwko tężcowi występują bardzo rzadko, a jeżeli już się pojawią, najczęściej ustępują po upływie 48 godzin. Najczęściej występujące objawy to bolesny obrzęk, zaczerwienienie miejsca po ukłuciu, swędzenie, podwyższona temperatura czy ból głowy.

  • Przeciwko różyczce

Większość z nas zaszczepiono na różyczkę w okresie dzieciństwa. Jeśli jednak masz chociaż cień wątpliwości, że w twoim przypadku mogło być inaczej albo po prostu chcesz mieć zwyczajną pewność – zbadaj krew. Jeśli okaże się, że w organizmie nie ma przeciwciał, wstrzymaj decyzją o poczęciu. Jak podkreślają specjaliści, przy zachorowaniu w ciąży niebezpieczeństwo powstania dużych wad rozwojowych u płodu jest tak duże, że sam fakt zachorowania jest wskazaniem do przerwania ciąży. Dlatego właśnie konieczna jest szczepionka.

Skutki uboczne: Poddanie się szczepieniu przeciw różyczce rzadko skutkuje poważnymi komplikacjami (jak zapalenie nerwu wzrokowego czy stawów). Zwykle są to drobne dolegliwości: niewysoka gorączka, obrzęk w miejscu wkłucia, zaczerwienienie.

Uwaga! Szczepienie na różyczkę wykonuje się jednocześnie ze szczepieniem przeciwko odrze oraz śwince. Dlatego w przypadku braku odporności na pierwszą z tych chorób, trzeba też sprawdzić obecność przeciwciał na pozostałe. W przypadku ich braku – tu również konieczne jest szczepienie.

  • Przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

WZW typu B jest bardzo groźne dla kobiet w ciąży oraz ich nienarodzonych dzieci – może bowiem prowadzić nawet do poronienia. Jeśli zatem tylko masz taką możliwość, przełóż starania o dziecko na okres co najmniej sześciu miesięcy i w tym czasie przyjmij trzy dawki szczepionki.

Skutki uboczne: Gorączka, osłabienie, ból i swędzenie w miejscu wstrzyknięcia oraz zaczerwienienie – to niezbyt przyjemne, ale na szczęście krótkotrwałe dolegliwości związane z przyjęciem szczepionki.

  • Przeciwko ospie wietrznej

Większość dorosłych już w dzieciństwie zdobyła odporność na tę chorobę (zwykle poprzez przechorowanie). Jeśli jednak nie masz pewności, czy w twoim organizmie znajdują się niezbędne przeciwciała – sprawdź to w laboratorium. Zachorowanie na ospę wietrzną  w okresie ciąży jest niezwykle niebezpieczne dla płodu i grozi wystąpieniem wielu groźnych wad wrodzonych.

Skutki uboczne: Niewysoka gorączka, zaczerwienienie w miejscu wkłucia, obrzęk czy ogólne złe samopoczucie, trwające do dwóch dni po szczepieniu.

Szczepienia dodatkowe

Szczepionką, którą lekarze uznają za przydatną, ale nie „obowiązkową” przy planowaniu ciąży, jest ta przeciwko grypie.

Zaszczepienie się przeciwko grypie może spowodować skutki uboczne takiej jak: gorączka, obrzęk w miejscu wkłucia czy lekka infekcja.

Szczepienia przed ciążą a zagrożenia dla płodu

Niektóre panie, które planują ciążę, zastanawiają się nad ewentualnymi zagrożeniami dla późniejszej ciąży wynikającymi z faktu zaszczepienia się. Wątpliwości te wyjaśnia lek. med. Agnieszka Kurczuk – Powolny:

– Tak, szczepienia mogą spowodować poważne powikłania u płodu. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy szczepionkę podano tuż przed ciążą lub w jej trakcie. Szczególnie groźne są wtedy szczepionki zawierające żywe osłabione bakterie, np. różyczki czy ospy wietrznej. Bakterie te mogą przedostać się do organizmu dziecka i spowodować u niego wady budowy lub wrodzone zakażenie. Dlatego właśnie tak niezwykle ważne jest zachowanie dużej odpowiedzialności i niedopuszczenie do możliwości zapłodnienia w ciągu trzech miesięcy po szczepieniu.

BRAK KOMENTARZY

Dodaj komentarz