Strona główna Małe dziecko Zdrowie małego dziecka Obowiązkowe szczepienia ochronne dzieci

Obowiązkowe szczepienia ochronne dzieci

Szczepienie dzieci

Niedługo staniesz się mamą lub właśnie niedawno nią zostałaś. Przed tobą regularne wizyty lekarskie – spora ich część przeznaczona będzie na szczepienia ochronne. Warto dowiedzieć się wszystkiego na ich temat – w kwestii zdrowia naszych dzieci warto mieć bowiem pełną świadomość tego, na co się decydujemy.

Na początek warto poznać PSO, czyli Program Szczepień Ochronnych. To program, w którym co roku dokonuje się aktualizacji i który przedstawia kwestie związane ze szczepienia obowiązkowymi oraz zalecanymi. Oto, jak prezentuje się PSO na rok 2014, który dotyczy szczepień obowiązkowych, bezpłatnych:

Pierwsza doba życia:

  • przeciw WZW typu B (pierwsza dawka)

Szczepionka przeciw WZW typu B to pierwszy zastrzyk, jaki otrzymuje dziecko – wykonywany jest w pierwszej dobie życia. Szczepionka ta podawana jest domięśniowo i chroni wrażliwy organizm przed zachorowaniem na wirusowe zapalenie wątroby typu B.

Warto wiedzieć, że to pierwsza z trzech dawek szczepionki, która dopiero podana w całości w pełni chroni przed zachorowaniem. Mamy dzieci o niskiej wadze (mniej niż 2000 gram) muszą pójść na szczepienie z dzieckiem o jeden raz więcej.

  • przeciw gruźlicy (jedyna dawka)

Szczepionka przeciw gruźlicy również podawana jest w pierwszej dobie życia, jednak tego szczepienia już się nie powtarza. Procedura zaszczepienia noworodka polega na podaniu mu podskórnie szczepionki BCG. Jeśli maluch waży mniej, niż 2000g, nie podaje mu się zwielokrotniej dawki (jak w wyżej opisanym przypadku), ale oczekuje, aż waga dziecka przekroczy tę wartość.

Uwaga – warto wiedzieć, że obie te szczepionki powinny być podane tego samego dnia. Jeśli nie jest to możliwe, zaległość powinna być wyrównana tak szybko, jak jest to możliwe. Bezwzględnym warunkiem wypisania niemowlęcia ze szpitala jest zaszczepienie przeciwko obu chorobom.

Szczepienia okresowe

2. miesiąc życia (7-8 tydzień)

  • przeciw WZW typu B (druga dawka)
  • przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (pierwsza dawka)

Dziecko szczepione jest szczepionką DTP, podawaną podskórnie lub domięśniowo.

  • przeciw HiB (pierwsza dawka)

HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu B – to pełna nazwa choroby, przed którą chroni ta szczepionka. Podaje się ją domięśniowo lub podskórnie. Jeżeli dziecko otrzymuje pierwsze trzy dawki w pierwszym roku życia, w ciągu kolejnego roku podaje się tylko kolejną dawkę przypominającą. Jeśli jednak maluchowi podamy pierwszą dawkę dopiero między 6 a 12 miesiącem życia (czyli gdy wykonanie trzech szczepień w pierwszym roku jest niemożliwe), szczepi się go dwa razy w pierwszym roku i raz – w drugim. U dzieci szczepionych po raz pierwszy po dwunastu miesiącach życia wykonuje się tylko jedną szczepionkę.

Podobnie, jak w przypadku szczepionek podawanych w pierwszej dobie życia, tak i tutaj szczepienia powinny być wykonywane w jednym dniu. Jeśli nie jest to możliwe – należy jak najszybciej wyrównać zaległości.

3-4 miesiąc życia (po 6-8 tygodniach od poprzedniego szczepienia)

  • przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (druga dawka)
  • przeciw poliomyelitis (pierwsza dawka)

Szczepionka przeciw poliomyelitis to w istocie zabezpieczenie przed chorobą znaną nam pod nazwą Heinego – Medina. Dziecko otrzymuje trzy dawki szczepionki IPV, podawanej podskórnie lub domięśniowo.

  • przeciw HiB (druga dawka)

Wszystkie szczepionki obowiązkowe w trzecim – czwartym miesiącu życia powinny być podawane jednocześnie.

5-6 miesiąc życia (po 6-8 tygodniach od poprzedniego szczepienia)

  • przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (trzecia dawka)
  • przeciw poliomyelitis (druga dawka)
  • przeciw HiB (trzecia dawka)

Szczepienia obowiązkowe w piątym/szóstym miesiącu życia powinny być realizowane jednocześnie, jeśli nie jest to możliwe – w najszybszym możliwym terminie.

7 miesiąc życia

  • przeciw WZW typu B (trzecia dawka)

Dawka trzecia, podawana w siódmym miesiącu życia powinna następować w odstępie ok. 6 miesięcy po podaniu pierwszej dawki.

13-14 miesiąc życia

  • przeciw śwince, odrze i różyczce (pierwsza dawka)

Szczepienie przeciw tym trzem chorobom wykonuje się podskórnie. Warto wiedzieć, że przebyta już odra świnka lub różyczka nie jest przeciwwskazaniem do podania szczepionki i tym samym ochrony przed pozostałymi wirusami, jednak okres od wyzdrowienia musi wynosić minimum 4 tygodnie.

16-18 miesiąc życia

  • przeciw błonicy, krztuścowi, tężcowi (czwarta dawka)
  • przeciw poliomyelitis (trzecia dawka)
  • przeciw HiB (czwarta dawka)

6 rok życia

  • przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (pierwsza dawka przypominająca)
  • przeciw poliomyelitis (pierwsza dawka przypominająca)

10 rok życia

  • przeciw odrze, śwince i różyczce (dawka przypominająca)

14 rok życia

  • przeciw błonicy, tężcowi (druga dawka przypominająca)

19 rok życia

  • przeciw błonicy, tężcowi (trzecia dawka przypominająca)

A może nie szczepić…?

Coraz częściej można spotkać się ze stanowiskiem: „nie szczepię swojego dziecka” – powstały już nawet specjalne ruchy antyszczepionkowe. Czy zrezygnowanie ze szczepienia to dobra decyzja? Wyjaśnia to dr Małgorzata Szczepulska – Kowalczyk, pediatra z Centrum Medycznego Scanmed Multimedis z Krakowa.

Pierwsze ruchy antyszczepionkowe powstawały równolegle do pojawienia się pierwszych powszechnych szczepień, a wiec około 200 lat wstecz. Ruchy te stają na stanowisku, że jeśli pewne choroby już nie istnieją, to po co się szczepić. Trzeba jednak pamiętać, że dobra sytuacja epidemiologiczna została osiągnięta właśnie dzięki tym powszechnym szczepieniom.

– Innym powodem powstania strachu przed szczepieniami jest opinia, że zaszczepienie dziecka powoduje powstanie u niego autyzmu albo zatrucie związkami rtęci – podkreśla Małgorzata Szczepulska – Kowalczyk. – Z punktu widzenia obecnej medycyny mogę zapewnić o całkowitym brak naukowego uzasadnienia do takich opinii. Jednak rodzice w Internecie napotykają strony antyszczepionkowe i budzi to ich niepokój. Staram się wówczas zrozumieć takie stanowisko, bo wiem, że matki i ojcowie dzieci, którzy poddają swoje dzieci szczepieniom, jak i ci, którzy tego nie chcą robić, kierują się tą samą ideą – czyli troską o dziecko. W takich sytuacjach uświadamiam opiekunom, że nie wyrażając zgody na szczepienia swojego dziecka sprawiają, że jest ono bezbronne wobec np. wirusa zapalenia wątroby typu B. Z wirusem tym można zetknąć się praktycznie wszędzie, a szczególnie w trakcie pobytów szpitalnych oraz zabiegów operacyjnych, czyli zdarzeń, na które nie mamy wpływu. Bardzo niebezpieczny dla młodych niemowląt może być krztusiec. Pałeczki krztuśca wywołują ciężkie zakażenie dróg oddechowych przebiegające z dławiącym kaszlem i bezdechami. Dziecko wymaga leczenia szpitalnego, bezdechy zaś doprowadzają do niedotlenienia układu nerwowego. Źródłem infekcji dla takiego malucha mogą być dorośli w otoczeniu niemowlęcia. Dlatego raz jeszcze podkreślę – dla zdrowia naszych dzieci warto przemyśleć kilkanaście razy decyzję o zrezygnowaniu ze szczepień.

 

 

BRAK KOMENTARZY

Dodaj komentarz