Strona główna Małe dziecko Moje dziecko kłamie – co robić?

Moje dziecko kłamie – co robić?

Moje dziecko kłamie - co robić?

W życiu każdego dziecka przychodzi moment, kiedy wpada ono na pomysł, aby oszukać swojego rodzica bądź rówieśnika. Opiekunowie powinni szybko reagować, kiedy zauważą, że ich dziecko kłamie. Jakie podjąć działania, aby oduczyć malucha niepoprawnego zachowania?

Dlaczego dziecko kłamie?

Rodzice powinni dołożyć wszelkich starań, aby dowiedzieć się, dlaczego ich pociecha dopuszcza się kłamstwa. Do najpopularniejszych przyczyn można zaliczyć:

  • Strach – zdecydowana większość maluchów jest bardzo ciekawa świata. Czasem postępuje wbrew zakazom i nakazom rodziców. Kiedy okazuje się, że ich zachowanie ma negatywny efekt, zaczynają się bać. Ratują się kłamstwem, gdy chcą uniknąć odpowiedzialności za popełnione czyny. W niektórych przypadkach dziecko może być jeszcze za małe, żeby zrozumieć, że kłamstwo jest złe. Traktuje je jako jedną z metod prowadzących do wybrnięcia z kłopotliwej sytuacji.
  • Wstyd – czasem dziecko może znaleźć się w nieprzyjemnej sytuacji. Nie zdąży załatwić swoich potrzeb fizjologicznych lub dostanie złą ocenę w szkole. Maluch ma świadomość, że to, co się wydarzyło w jego życiu, jest źle postrzegane. Wstydzi się za swoje zachowanie. Dziecko kłamie, gdy nie chce, by ktoś dowiedział się o tym, co się stało. Zazwyczaj jest to kłamstwo, które można zrozumieć. Jednak istnieją przypadki, w których dziecko oszukuje z premedytacją. Zatem każde kłamstwo, za którym kryje się wstyd malucha, należy rozpatrywać indywidualnie. Zawsze jednak należy interweniować.
  • Zwrócenie uwagi innych – każde dziecko wymaga uwagi swoich rodziców. Istnieją przypadki, kiedy rodzice z nadmiaru obowiązków zaniedbują budowanie relacji z dzieckiem. Maluch dopuszcza się kłamstwa, aby rodzice zainteresowali się jego życiem, problemami, z jakimi się boryka oraz sukcesami, które odnosi. W przypadku rówieśników maluch może oszukiwać, aby zostać zaakceptowanym. Dzieci chcą być lubiane. Pragną być postrzegane jako interesujące osoby. Uważają, że tym zaskarbią sobie sympatię innych.
  • Fantazja – człowiek we wczesnym etapie życia rzadko poddaje refleksji to, co widzi i słyszy. Postaci z bajek są dla niego tak samo prawdziwe jak nauczycielka w szkole. Pociecha może marzyć, że przeżywa przygody wraz z bajkowymi bohaterami. Dziecko ma tendencje do wyrażania na głos swoich myśli. Zatem nikogo nie powinno dziwić, jeśli dziecko zacznie opowiadać, że przeżyło coś nierealnego. Z biegiem czasu zauważy granicę pomiędzy światem realnym i nierealnym.

Większość dzieci kłamie podobnie

Maluch kłamie intuicyjnie. Podświadomie traktuje kłamstwo jako narzędzie prowadzące do osiągnięcia określonego celu. Bardzo specyficznym przypadkiem jest sytuacja, w której dziecko opowiada nieprawdziwe historie o swoich bliskich. Zdarza się, że pociecha powie w przedszkolu coś o swoich rodzicach, co często jest nieprzyzwoite bądź sprzeczne z prawem. Przedszkolanka, słysząc to, może się zaniepokoić. Rodzice wezwani do przedszkola nie powinni okazywać oburzenia. Takie sytuacje należy spokojnie wyjaśnić, używając przy tym stosownych argumentów. Wychowawca w przedszkolu chce dla dziecka jak najlepiej i nie może lekceważyć niepokojących sygnałów.

Jak postępować z nagminnym oszukiwaniem

  • Rodzice powinni zacząć obserwować malucha i ustalić, czy dziecko kłamie świadomie. Pociecha celowo oszukując, będzie zasłaniać usta, drapać się po nosie i mrugać. Podobnie może mieć rozbiegany wzrok. Wszystkie te sygnały są przesłanką kłamstwa.
  • Rodzice nie mogą wyśmiewać dziecka, gdy skłamie, ponieważ maluch może oszukiwać nieświadomie.
  • Kiedy rodzice uznają, że pociecha oszukuje świadomie, muszą sprawdzić, czy otoczenie nie wywiera na niej zbyt dużej presji. Wymagania w szkole, w domu, na podwórku i nierzadko na zajęciach dodatkowych mogą przerosnąć możliwości dziecka.
  • Rodzice powinni mieć świadomość, że dziecko jest w nich zapatrzone i obdarza ich bezgranicznym zaufaniem. Mama i tata nie mogą dawać złego przykładu. Maluch widząc, że rodzice czasem osiągają cel przy pomocy oszustwa, może uznać takie zachowanie za normalność.
  • Wszyscy rodzice powinni dotrzymywać danego słowa. Jeśli dziecku zostanie obiecane coś, o czym marzy, to na pewno o tym nie zapomni. Zatem, kiedy rodzice postanowią coś podarować maluchowi, to powinni dołożyć wszelkich starań, aby spełnić obietnicę.
  • Opiekunowie powinni wytłumaczyć maluchowi, że posługiwanie się kłamstwem wyrządza krzywdę.
  • Dziecko należy pochwalić, kiedy wyjawi prawdę. Rodzic musi pokazać maluchowi, że prawdomówność popłaca.

Obserwuj i tłumacz

– Rodzice nie powinni obwiniać się, że ich dziecko kłamie. Koniecznością jest podjęcie pewnych działań. Najważniejsza jest systematyczność. Dzieciak ma zrozumieć, że każde oszustwo jest tak samo złe. Rodzice powinni tłumaczyć do skutku. Po odbytej rozmowie oczekiwać przeprosin i zapewnienia, że takie zachowanie więcej się nie powtórzy. Prawdziwy sukces rodzice osiągną wtedy, gdy po odbytej rozmowie zobaczą, że dziecko się przejęło. Zrozumiało swój błąd i naprawdę chcę się poprawić – wyjaśnia Dorota Toczyłowska, pedagog.

Nie poddawaj się

Czasem upór dziecka nie zna granic. Rodzice nigdy nie powinni popadać w bezsilność. Z każdej sytuacji jest wyjście. Posiadanie dziecka to olbrzymia odpowiedzialność, ale także ogrom ciężkiej pracy. Kłamliwe dziecko wcale nie jest gorsze od innych. Wymaga jedynie poświęcenia mu większej uwagi.

BRAK KOMENTARZY

Dodaj komentarz